Օսկար 2023 «Լավագույն Ֆիլմ» անվանակարգի հավակնորդներ

 

Ամերիկյան կինոակադեմիան հայտարարել է ամենամյա մրցանակաբաշխության հավակնորդների անունները: Թվաքանակով ամենաշատը «Ամեն ինչ ամենուր և միանգամից» ֆիլմը: Այն ներկայացված է 11 անվանակարգում, որին հաջորդում է Սթիվեն Սփիլբերգի  «Ֆաբելմանները» Ինիշերինայի Աշտարակները» Իր տեղերը ամուր պահպանեց Netflix-ը Ռեմարկի ստեղծագործության հիման վրա ֆիլմ ներկայացնելով:

                                                Լավագույն ֆիլմ 

                                                 Ավատար ջրի ուղին

             Ավատարի կերպարը ընդունելուց հետո զինվոր Ջեյկ Սալլին դառնում է Նավի ցեղի առաջնորդ և իր վրա է վերցնում եսասեր  բիզնեսմեններից   իր նոր  ընկերներին պաշտպանելու առաքելությունը: Նրա հետ է իր սիրելի Նայթիրին: Երբ Պանդորայի վրա են հարձակվում երկրացիները Ջեյկը պատրաստ է նրանց հակահարված տալ:

                                                            Թար

              Միջազգային չանաչում ունեցող դիրիժոր Լիդիա Թարը դառնում է Բեռլիննի ֆիլհարմոնիայի առաջին կին դիրիժորը : Նա տալիս է հարցազրույցներ, գրքեր է թողարկում, դասավանդում, բայց երբ իր հին աշակերտներից մեկը ինքնասպան է լինում նրա հեղինակությունը կասկածի է ենթարկվում:    

                        

                                                            Թոմ  գան Մավերիք

            Թոմ Միտչելը՝ մավերիք Մականվամբ 30 տարի տարի հավարվում է նավատորմի լավագույն օդաչուն:   Թոմ  գան    շրջանավարտների ջոկատը առաջնորդելու ժամանակ, նա հանդիպում է իր հանգուցյալ ընկերոջ տղային, առաքելությունը շարունակելու համար, նա պետք է հաղթահարի իր մեջի վախերը: 

                                                                     «Ֆաբելմանները »    

              1950-ական թվականների սկիզբ: Կյանքում առաջին անգամ լինելով կինոթատրոնում և տեսնելով գնացքի վթարը, փոքրիկ Սեմին   այնքան էր տպավորված, որ քիչ էր մնում կոտրեր խաղալիք գնացքը: Թերապեվտիկ նպատակներից ելնելով մայրը խորհուրդ է տալիս նրան նկարահանել այդ վթարը: Այդ նկարահանումները հոբիից դառնում  են մեծ ռեժիսիորական աշխատանք:

Աղբյուրը՝

Կոշիկը 20-րդ դարի երկրորդ կեսին

 

       

20-րդ դարի երկրորդ կեսին կոշիկի արդյունաբերության մեջ տեղի ունեցավ մեծ առաջընթաց: Հիմնականում նորաձևության մեջ մեծ ազդեցություն ունեցան հայտնի դերասանները և երգիչները: Օրինակ՝ շնորհիվ Բիթլզի մեծ ճանաչում ստացան Չելսիի կիսակոշիկները: Օդրի Հեփբերն նորաձևության մեջ ներդրեց սեպը «kitten heel», իսկ փոքրիկ Բասթեր Բրաունի մասին կոմիքսները ճանաչում բերեցին  Մերի Ջեյնի կոշիկները: 1950-ականթվականներին, պլատֆորմային և սև գարշապարին փոխարինման եկավ բաձրակռունկ  կոշիկները:

Վեճերը այն մասին, թե ով  է ստեղծել մինչև օրս ճանաչում ստացած գարշապարը, մինչ օրս չեն թուլանում: Ըստ տարբեր աղբյուրների, կիսակոշիկները հայտնաբերել են ֆրանսիական դիզայներներ Ռոյե Վիվյերն  և  Ռայմոնե Մասարոն, ինչպես նաև իտալացի Սալվադորե Ֆերագամոն, սակայն մեծամասնությունը հակված է մտածել, որ առաջինը  Ռոյե Վիվյերն է եղել, քանի որ նա է ստեղծել էլեգանտ բոկամաշիկներ, բարձր կրունկների վրա թագուհի Ելիզավետայի թագադրման համար:

1960-ական թվականներին, նորաձևության մեջ մտան կարճ կիսաշրջազգեստները դրանց հետ քառակուսի քթեր և կարճ բոկակոշիկներ և մեծ ճանաչում են ձեռք բերում երկարաճիտ կոշիկներ վառ գույներով:

80-90ական թվականներին սկսվեց սպորտային կոշիկի բում: Շատ կոշիկի կազմակերպություններ անցան սպորտային կոշիկների արտադրությանը: Շուկայի լիդերներ են համարվում Adidas, Puma, Reebok, Nike  և այլ հայտնի բրենդներ:

20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին կոշիկների դիզայներները և արտադրողները շատ փորձեր են կատարել ոճերի և նյութերի հետ, երբեմն համեմատելով անհամատեղելին: Առաջին տեղում հարմարվետոությունն ու գործնականությունն է:

Բայց չնայած մոդելների բազմազանությանը ավանդույթների պահպանմամբ արտադրված բնական նյութերից պատրաստված կոշիկները դեռ բարձր են գնահատում: Իտալական, անգլիական և գերմանական գործարանները ինչպես և նախկինում լիդերներ են համարվում որակյալ, հարմարավետ և գեղեցիկ կոշիկի արտադրության մեջ, խելացի ձևով  համադրելով ավանդական նյութերը և ժամանակակից տեխնոլոգիաներով արտադրությունը:

Աղբյուրը՝

ի՞նչպես են նշում ամանորը լատինական ամերիկայում

 

Սուրբ ծնունդը և ամանորը բոլոր քրիստոնյա ազգերի գլխավոր տոներից մեկն է : Հատկամեծ մեծ շուքով այն տոնում են լատինական ամերիկայի կաթոլիկները, որտեղ միախառնվում են հնդկական, աֆրիկական և եվրոպական ավանդույթները:   XV դարում այդ տարածաշրջան եկած Իսպանացիները փորձում էին խարխլել այդ ավանդույթները և ստիպել միացնել քրիստոնեական և Գրիգորյան տոմարները:Այդ պատճառով այսօր լատինական ամերիկայում մեծ շուքով են նշում սուրբ շնունդը եվ ամանորը: Նոյեմբերի վերջից փողոցները զարդարում են արհեստական տոնածառերով և Սանտա կլաուսի ֆիգուրաներով, ում իսպանալեզու ժողովուրդները անվանում են սուրբ ծննդյան պապ: Ռիո դեժաներոյում տոնածառը դնում են Ռոդրիգո դե ֆրեյտաշ լճում, որի կողքը լողազգեստներով պտտվում են հանգստացողները: Յուրաքանչյուր լատինաամերիկացի , եթե  նա աթեիստ չէ, ձգտում է տոնը նշել ընտանիքում: Զբոսնում են մի քանի օր, իսկ ընթրիքը միշտ սկսվում է աղոթքով: հիմնական ճաշատեսակները ունեն եվրոպական ծագում: Առաջին հերթին հնդկահավը, Բրազիլյայում՝ պորտուգալական աղած ձողաձուկ: Յուրաքանչյուր սեղանին պարտադիր է Պանետոնը`կուլիչ չորամրքերով և քաղցր խմորով և չամիչով: Մեծ պահանջարկ ունեն նաև իմբիրներով  պրյանիկները: Սուրբ ծննդյան սեղանը լիարժեք չի համարվում առանց տապակած ծովախոզուկի: քաղաքականության մասին խոսելը այդ ժամանակ տեղին չի համարվում, քանի որ դրա պատճառով կարող են լինել վեճեր: Սուրբ ծննդյան ընթրիքին բոլորը գալիս են նվերներով, բայց ոչ կոնկրետ մեկին, այլ այն բաժանում են խաղարկելով: Առաջին մասնակիցը հնարավորություն ունի վերցնելու ցանկացած նվեր առկաներից, իսկ երկրորդ և հաջորդ մասնակիցները կամ նվեր են վերցնում ընդհանուր կույտից  կամ «կողոպտում» նախորդ  հյուրերից որևէ մեկին: խաղը տևում է մոտովորապես 2 ժամ և ուղեկցվում բարձր ծիծաղով, վիբչև բոլոր իրերը վերցնեն:

Աղբյուրը`

Կոշիկը 20-րդ դարի սկզբին

 

20-րդ դարում կոշիկը սկսեց խաղալ կարևոր կերպարային դեր խաղաց:Նշանակալի ավելացավ ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց կոշիկների նմուշակազմը: Կանանց համար հագուստը դարձավ կարճ   և նրանց մոտ առաջացան կիսակոշիկների և կոշիկների ցույց տալու հնարավորություն: 

Միևնույն ժամանակ նորաձևության վերադարձան սանդալները: Կոշիկ սկսեցին արտադրել կաշվի ամենատարբեր նյութերից՝ թավշից, փայտից, ատլասից, մետաքսից: Բացի ժանյակներից, սկսեցին օգտագործել կեռիկներ և կոճակներ: 20-րդ դարի սկզբին առաջացան սպորտային կոշիկները:  

1917թ-ին Converse ամերիկյան կազմակերպությունը արտոնագրել է սպորտային կոշիկները: ի սկզբանե նրանք նախատեսված էին բոսկետբոլիստների սարքավորումների համար, սակայն շատ արագ ճանաչում ձեռք բերեցին և դարձան առoրյա կոշիկ: 20-րդ դարի 30-ական թվականներին նորաձևության մեջ մտան հենահարթակները և կանացի ոտնամանները: Ոճի էտալոն դարձան իտալական կոշիկները:  

Այդժամակի հետ սերտ կապվել են իտալացի Սալվադորե Ֆերագամոյի, և Ֆրանսուա Ստիվենայի անունները, որոնք ստեղծել են կոշիկի մի քանի մոդելներ, որոնք հետագայում դարձան դասական:  

Աղբյուրը